Το νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό

note_mac.gif

για περισσότερες πληροφορίες, βλέπε : «Το νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό και τι μας κρύβουν» του Παντελή Οικονόμου

jupiter είπε…
κε Οικονόμου, διάβασα κι εγώ αυτό το άρθρο σας για το επίμαχο ασφαλιστικό και συμφωνώ στις γενικές γραμμές του.Η δική μου αθώα απορία, έγκειται στο εξής στοιχειώδες : ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΎΜΕ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΟΥΜΕ ΣΤΗ ΛΥΣΗ ΕΝΌΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ (στη συγκεκριμμένη περίπτωση του λεγομένου ασφαλιστικού) ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ;Φυσικά, αν κάποιος από τους αναγνώστες σας έχει επιχειρήματα περί του αντιθέτου, θα ήτο πολύ ενδιαφέρον να τα διαβάσουμε …

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία
Ιουπητέριος

2 Απρίλιος 2008 12:48 πμ
Παντελής Οικονόμου είπε…
Φίλε Ιουπητέριε, το ασφαλιστικό πρόβλημα δεν θα το λύσουν οι Έλληνες πολίτες, ούτε οι bloggers, αλλά οι πολιτικοί μας (τους οποίους εμείς εκλέγουμε για να μην ξεχνιόμαστε), με την βοήθεια των ειδικών, όπως είναι ο κ.Σάββας Ρομπόλης, του οποίου την πρόταση καταγράφω στο τέλος του κειμένου μου. Πιστεύω όμως οτι ένας επαρκώς ενημερωμένος πολίτης, που δεν είναι τυφλωμένος από την κομματική του προτίμηση, μπορεί να καταλάβει αν τα εκάστοτε μέτρα κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση ή όχι. Τα στοιχεία που παραθέτω, βοηθούν στην κατανόηση των αριθμητικών μεγεθών και αρκεί η απλή λογική για την εξαγωγή βασικών συμπερασμάτων. Ο πολίτης που ενημερώνεται καθημερινά, κυρίως μέσω του γραπτού τύπου ή των ιστοτόπων του και τα τελευταία χρόνια μέσω των blogs, κάτι πρέπει να έχει μάθει τόσα χρόνια.
2 Απρίλιος 2008 7:04 μμ
jupiter είπε…
Φίλε Παντελή, την καλησπέρα μου.Συμφωνώ ότι οι Ελληνες πολίτες και οι εξ αυτών bloggers, ακόμη και αν θα το ήθελαν, δεν έχουν τη θεσμική εξουσιοδότηση να λύσουν το ασφαλιστικό.Ομως, διαβάζοντας την «οδύσσεια της κοινωνικής ασφάλισης» του κου Ρομπόλη στην «Καθημερινή», άρθρο στο οποίο οδηγεί η παραπομπή σας, πείθομαι ακόμη μια φορά ότι δεν μπορούμε να επιχειρούμε την επίλυση προβλημάτων, των οποίων τις παραμέτρους, δεν γνωρίζουμε. Ακόμα χειρότερα, όταν τις «μισογνωρίζουμε» αφού είναι τοις πάσι γνωστόν ότι τα αποτελέσματα της ημιμάθειας είναι, δυστυχώς, απείρως χειρότερα από εκείνα της αμάθειας.

Προσωπικά πιστεύω, ότι ένα κοινωνικό ζήτημα τέτοιας ολκής, δεν θα έπρεπε καν να επηρεάζεται ούτε στο ελάχιστο, από κομματικές θέσεις και επιρρροές.

Με κάθε ταπεινότητα, θα μου επιτρέψεις επίσης (ο ενικός οφείλεται στην διαδικτυακή
netiquette και όχι σε αυθαίρετο θάρρος) να παρατηρήσω ότι τα στοιχεία που παραθέτεις δεν βοηθούν στην κατανόηση του ασφαλιστικού προβλήματος όπως πρεσβεύεις, διότι αντικατοπτρίζουν απόψεις σφυγμομετρικής φύσεως και όχι ποσοτικές παραμέτρους αυτού του ζητήματος. Και αυτή ακριβώς η απουσία των ποσοτικών παραμέτρων, με άλλα λόγια η απουσία της ΔΙΑΓΝΩΣΗΣ του προβλήματος (του δικού μας ασφαλιστικού προβλήματος και όχι εκείνου των Γάλλων, Ιταλών, Ισπανών ή δεν ξέρω τι άλλο) είναι η senza qui non συνθήκη, για μιαν ορθολογική, βιώσιμη και αποδεκτή από τους πολίτες μιας χώρας, αντιμετώπιση ενός τέτοιου ζητήματος.

Δεν έχω διαβάσει τον νόμο. Διαβάζω όμως την αιτιολογική του έκθεση η οποία – όπως και σε κάθε νομοθέτημα – αποτελεί τη φιλοσοφία στην οποία θα στηριχτεί η στρατηγική που προτείνει με τα άρθρα του νόμου που εισάγει. Και βλέπω δυστυχώς, τουλάχιστον σε όσα έχω διαβάσει μέχρι στιγμής, ότι ακριβώς αυτό που λάμπει δα της απουσίας του, είναι Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ. Γιατί η διάγνωση αυτή, δεν είναι λόγια. Είναι αριθμοί. Είναι επαναλαμβάνω, η senza qui non συνθήκη που λέγαμε …

Αυτά που λες, φίλε Παντελή, λεει η απλή λογική μιας σύγχρονης στρατηγικής, ανεξάρτητα από το τι λεει ο καθημερινός τύπος και τα μλογκάκια μας …

Να είσαι καλά
Ιουπητέριος

3 Απρίλιος 2008 12:42 πμ
Παντελής Οικονόμου είπε…
Φίλε Ιουπητέριε, οι αριθμοί στους οποίους αναφέρομαι αφορούν το πρώτο κομμάτι του κειμένου και όχι τα στατιστικά των δημοσκοπήσεων. Το πρόβλημα του ασφαλιστικού φαίνεται να είναι κατ’αρχήν πρόβλημα χρηματοδότησης και πόρων (με βάση την επιδείνωση της αναλογίας εργαζομένων προς συνταξιούχους). Δυστυχώς γερνάμε ως χώρα. Ας αναλογιστούν οι ειδικοί με ποιόν τρόπο και με ποιές αναλογίες τα τρία μέρη (κράτος, εργοδότες και εργαζόμενοι) θα συνεισφέρουν στις δαπάνες του συστήματος. Το να τα φορτώνουμε όλα στους εργαζόμενους, των οποίων τα όρια έχουν σχεδόν εξαντληθεί και η δυνατότητα ουσιαστικής συνεισφοράς τους είναι μικρή, δεν αποτελεί λύση. Μερικές φορές αυτό που λείπει είναι η κοινή λογική και όχι η εξειδικευμένη γνώση. Συμφωνώ οτι το νομοσχέδιο δεν έχει σαφή προσανατολισμό προς την συνολική λύση του προβλήματος, γιατί παραβλέπει την μεγάλη εικόνα, εστιάζοντας κυρίως στους εργαζόμενους. Η πρόβλεψη του νόμου για την συνεισφορά του κράτους είναι κατά την άποψή μου προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά ποσοτικώς συμβολική, ενώ διαιωνίζει την ανισότητα στην κατανομή των οικονομικών βαρών με τους έμεσους φόρους.
Σε ευχαριστώ για τη συνεισφορά σου στο ιστολόγιο.
Φιλικά
Παντελής
3 Απρίλιος 2008 11:54 πμ
jupiter είπε…
Ευχαριστώ και εγώ. Κλείνω αυτή την ταπεινή μου συνεισφορά, με τη συμπληρωματική παρατήρηση ότι δηλαδή, όπως και στην κάθε οικονομική δραστηριότητα, η υγεία του ασφαλιστικού μας συστήματος εξαρτάται από δύο παράγοντες : τα ΕΣΟΔΑ και τα ΕΞΟΔΑ. Η απλή αυτή πραγματικότητα, αληθεύει τόσο για το κάθε Ταμείο χωριστά, όσο και για το σύνολό τους.Ανεξάρτητα από το αν είναι ή όχι σωστά τα μέτρα της αναμόρφωσης, το καίριο τρωτό τους σημείο, είναι ότι αφορούν μόνο το σκέλος των εξόδων χωρίς να ασχολούνται καθόλου με εκείνο των εσόδων. Οι αναφερόμενες στο άρθρο σου εξοικονομήσεις των «σοφών» – αλήθεια, πρέπει να είναι κάποιος σοφός, για να κάνει μιαν αξιόπιστη κοινωνική έρευνα, τομέας στον οποίο εξ’ άλλου τόσο εξέχουμε, αν λάβουμε υπ’ όψη τις τόσο επιτυχείς μας έρευνες όταν πρόκειται για τις εκλογές, τους τρόπους και τις πιθανότητες επιτυχίας του τάδε και του δεινα πολιτικού σχηματισμού ; – φαντάζουν σαν τρόποι αντίδρασης «του κακομοίρη» που, απελπισμένος στη φτώχια του, κόβει το ψωμί του στα δύο για να έχει και την επαύριον …Στην περίπτωσή μας, προσπαθούμε να μειώσουμε τα στόματα των γερόντων μας για λόγους οικονομίας, χωρίς να ξέρουμε καν αν οι εναπομένοντες, θα μπορούν να επιζήσουν, αφού δεν λαμβάνουμε υπ’ όψη τους νόμους της διαδοχής των γενεών στη χώρα μας. Και πώς να τους λάβουμε υπ’ όψη βέβαια, όταν δεν μπαίνουμε στον κόπο να τους μάθουμε ή ακόμη καλύτερα να τους διαμορφώσουμε (όχι βέβαια με τον τρόπο της μείωσης του προσδόκιμου ζωής, σε εποχή μάλιστα που η βιολογία μας υπόσχεται τόσα και τόσα … )

Μη γνωρίζοντας λοιπόν το σπουδαιτότατο σκέλος των εσόδων δεν έχουμε καμιά εγγύηση όχι για τη μακροχρόνια αλλλά ούτε και την βραχυπρόθεσμη βιωσιμότητα του νέου συστήματος. Αν θέλουμε όπως διαφαίνεται, απλά να «εκσυχρονιστούμε» δηλ να αντιγράψουμε ότι οι ξένοι «ειδικοί» μας συμβουλεύουν – ας μην ξεχνάμε ότι αυτά που μας λενε δεν τα λενε επειδή είανι σοφοί, αλλά επειδή έτσι συμβαίνει στη δική τους χώρα. Η οποία έχει άλλη ιστορία, και άλλη εξέλιξη, πολύ διαφορετική από τη δική μας. Και όπου, οι τεράστιοι ασφαλιστικοί φορείς που έχουν (όχι από ενοποιήσεις αλλά από την αρχή) έχουν καταντήσει τεράστιοι υδροκέφαλοι, που δεν είναι σε θέση σήμερα να πληρώσουν αξιοπρεπείς συντάξεις. Λόγος για τον οποίο έχουν αναγκαστεί αν δημιουργήσουν επί μέρους συμπληρωματικά επαγγελματικά Ταμεία, με υποχρεωτική ασφάλιση, ώστε αυτά κυρίως να καταβάλουν το μεγαλύτερο μέρος των συντάξεων σήμερα. Στην πραγματικότητα δηλαδή, έχουν και αυτοί συχνά περισσότερα ταμεία από όσα εμείς είχαμε και για τα οποία μας κατηγορούσαν. Η διαφορά ήταν, ότι αφορούσαν συμπληρωματική και όχι την κύρια (και αμελητέα) ασφάλιση …

Εμείς εδώ, είχαμε έτοιμο αυτό το ασφαλιστικό σύστημα : ένα κεντρικόταμείο (ΙΚΑ) για τη βασική ασφάλιση και όλα τα υπάρχοντα επαγγελματικά, για την συμπληρωματική. Ο εκσυγχρονιμός μας, δεν απαιτούσε παρά ένα απλό βήμα. Αντ’ αυτού, προτιμήσαμε να τα καταργήσουμε …

Ο Θεός βοηθός, φίλε μου Παντελή.
Φιλικά – Ιουπητέριος

3 Απρίλιος 2008 11:06 μμ
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: