Αδέρφια

c00065.gif

Το μήνυμά σου μούδωσε φτερά

Περίμενα πως θα μου πεις : αδέρφι μου, συγγνώμη

Κι είχα την αγκαλιά ανοιχτή, τα χέρια μ’ απλωτά

Γιατ’ είχα και για μένα, ίδια γνώμη

Να πνίξουμε στο δάκρυ ότι μας πίκρανε

Να ξαναγίνουμε αδέρφια σαν και πρώτα …

……………

Μα ήρθες, βιαστικά, μες τη βροχή

Κι ένα ωράριο στα χέρια σου παιδεύεις

Για να μου πεις πως τίποτα δεν άλλαξε

Το δίκιο σου, εσύ, δεν παζαρεύεις …

……………

Ενας κόμπος το λαιμό μου έσφιξε

Τα χέρια πέσανε, άψυχα, σα δυο ξερά κλαδιά

Το δάκρυ, στην άκρη του ματιού κι αυτό μου στέγνωσε

Κι άφωνος σ’ άκουγα, βουβά …

……………

Είπα να πάω την κουβέντα μας αλλού

Κι είπαμε, φιλικά, τόνα και τ’ άλλο

Τριμμένα λόγια, κούφια, τυπικά

Μπρος στο φλιτζάνι του καφέ, πάνω στον πάγκο …

……………

Κι έφυγες για το λεωφορείο των οχτώ

Παίρνοντας και το δίκιο σου μαζί σου

Κι αφήνοντας σε μένα, το πικρό

το κατακάθι του καφέ και μια, τόσο παλιά, ανάμνησή σου …

……………

Να πεις λοιπόν σε φίλους και δικούς πως εφιλιώσαμε

Και πως το δίκιο σου, εγώ, θ’ αναγνωρίσω

Ηταν μια τρέλα της στιγμής, που πέρασε

Είμαι τ’ αδέρφι σου. Πώς πίσω να γυρίσω ;

πρώτη δημοσίευση 02/04/01
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: