Ελλάδα, 2030 μ. Χ.

mage.gif

Σε προηγούμενο σημείωμά μου, στα «Ηθογραφικά«, που είχε τίτλο Η ΣΗΜΑΙΑ, κατέληγα εκφράζοντας την απογοήτευσή μου για τoν εύκολο καταμερισμό της εθνικής μας ταυτότητας. Σήμερα, διαβάζω ένα άλλο βαρυσήμαντο κείμενο που δημοσιεύτηκε στο τελευταίο τεύχος αρ 12, του περιοδικού ΑΒΑΤΟΝ. Ο συγγραφέας του, που έχει εντρυφήσει σε θέματα σχετικά με την προβλεπόμενη γεωπολιτική εξέλιξη του Ελληνισμού, μας παρουσιάζει το σενάριο που βλέπει να διαγράφεται για τη χώρα μας, τα προσεχή χρόνια. Ενα σενάριο που δεν είναι, βέβαια, ουρανοκατέβατο, αφού είναι μια προβολή στο μέλλον ιστορικών και στατιστικών εκτιμήσεων και μελετών, που αφορούν το παλαιότερο αλλά, κυρίως, το πρόσφατο παρελθόν μας.

Σύμφωνα με αυτό, σε τριάντα χρόνια από σήμερα, η μητροπολιτική Ελλάδα θα κατοικείται από μια πολυπολιτισμική κοινωνία, όπου οι Ελληνες θα είναι, απλά, το ένα από τα συνθετικά της, χωρίς κατ’ ανάγκη να πλειοψηφεί. Για να είμαστε ακριβέστεροι, θα πρέπει να εννοήσουμε «πολυεθνική» αφού η αφομοίωση αποτελεί, στις μέρες μας, ουτοπία. Με άλλα λόγια, οι ξένες μειονότητες που θα εγκατασταθούν στον τόπο μας θα διατηρήσουν την εθνική τους ταυτότητα ενώ οι Ελληνες, αφού περάσουν ένα αρχικό στάδιο εθνικιστικών αντιδράσεων, πιθανότατα να συμμαχήσουν μαζί τους και θα στραφούν κατά της Δύσης. Γιατί ; Διότι είναι πολύ πιθανόν να ενώσουν μαζί τους τις διαμαρτυρίες τους, για την υποβάθμιση και εξομοίωση του βιοτικού επιπέδου τους με το δικό τους … Τέλος, πως ήδη από το 2030 μ. Χ. το 30 % των κατοίκων αυτής της χώρας, θα είναι μουσουλμάνοι !

Η υπογεννητικότητα και η έξαρση των αμβλώσεων στην πλουσιότερη χώρα του γεωπολιτικού τομέα της που είναι η δική μας, είναι οι κύριες αιτίες απελευθέρωσης μεγάλων τμημάτων του ζωτικού μας χώρου. Τα τμήματα αυτά έρχονται να γεμίσουν οι πολυπληθείς οικογένειες του φτωχού Νότου, στην αναζήτηση ενός καλύτερου μέλλοντος. Ηδη σήμερα, το 15 % του εργατικού δυναμικού της χώρας μας, αποτελείται από μετανάστες. Ποσοστό που δυσκολευόμαστε να αποδεχτούμε, διότι είναι παράνομοι. Ομως, οι μετανάστες αυτοί, συνέβαλαν με την εργασία τους στη μείωση του πληθωρισμού μας και την είσοδό μας στην ΟΝΕ. Ετσι, η εισβολή αυτή μπορεί να είναι άκρως ωφέλιμη για τον τόπο μας. Σύμφωνα μάλιστα με μια έκθεση του ΟΗΕ και τους δείκτες γεννητικότητας, θα μας χρειάζονταν 300.000 με 400.000 μετανάστες κάθε χρόνο. Οχι μόνο για να διατηρήσουμε τη σταθερότητα της οικονομικής μας δύναμης και ανταγωνιστικότητας και την επιθυμητή αναλογία ενεργού πληθυσμού προς συνταξιούχους. Αλλά, για ν’ αποφύγουμε την ίδια την εξαφάνισή μας, προς την οποία οδεύουμε με μαθηματική ακρίβεια και από την οποία η μετανάστευση, μας προσφέρει τη δεύτερη ευκαιρία της σωτηρίας μας !

Πολύ διαφωτιστικά όλα αυτά. Διαβάζοντάς τα, άρχισα να σκέπτομαι μήπως είχαν δίκιο όλοι αυτοί οι πολιτικοί μας και οι άλλοι ειδικοί, με τα όσα μας είπαν στα ΜΜΕ προ καιρού, με αφορμή την ιστορία του μικρού Οδυσσέα και της σημαίας μας. Ομως, ο μικρός αυτός διαβολάκος που κρύβω μέσα μου, άρχισε πάλι να δυσανασχετεί. Με όλο το σεβασμό προς τις πηγές, τη μάθηση και την οξυδέρκεια του συγγραφέα μερικά ερωτήματα γίνονται, πράγματι, αναπόφευκτα. Θα μπορούσα, για παράδειγμα, να καταλάβω αν μου έλεγαν πως ένα τέτοιο εργατικό δυναμικό προκαλεί ζημία μάλλον παρά κέρδος στην εθνική μας οικονομία επειδή, σαν παράνομο όπως ομολογείται – και είναι ([1]) – δεν πληρώνει ούτε φόρους, ούτε ασφάλιστρα. Θα μπορούσα να καταλάβω πως ο λόγος αυτός είναι πολύ ισχυρό κίνητρο για να προτιμηθεί από τον Ελληνα εργαζόμενο, αντί της προβαλλόμενης άρνησης του τελευταίου να εκτελέσει τις εργασίες των μεταναστών. Θα μπορούσα επίσης να καταλάβω πως η χώρα μας, «πλούσια» γιατί έχει χρεώσει τον κάθε Ελληνα επί γενεές γενεών με το δημόσιο χρέος της ([2]), μη μπορώντας να εξοπλίσει τη χώρα με βασικές παραγωγικές και κοινωφελείς υποδομές, δεν μπορεί να μην αιμορραγεί από μια σημαντική διαρροή συναλλάγματος εκτός της ζώνης του ΕΥΡΩ, αφού πρόκειται για τόσο σημαντικό ενεργό πληθυσμό. Συχνά μάλιστα, μέσα από κυκλώματα που δεν ελέγχει. Θάχετε αντιληφθεί, ίσως, τα μικρά γραφειάκια στις απόμερες γωνιές με τις ουρές των μεταναστών και τις επιγραφές «send money worldwide”. Οταν υπάρχουν κι αυτές … Θα μπορούσα να καταλάβω πως οι μετανάστες μας αυτοί δεν φαίνονται να βρήκαν στην πατρίδα μας τις καλές συνθήκες ζωής αν αυτές, πράγματι, αναζητούσαν. Ολοι γνωρίζουμε τους σωρούς που μαζεύονται σε τρώγλες και υπόγεια και που διατηρούνται μόνο και μόνο γι’ αυτό το σκοπό. Και όμως, παραμένουν. Μήπως γιατί σκέφτονται περισσότερο τη δική τους πατρίδα από τη βελτίωση της ζωής τους στη δική μας χώρα, πράγμα που, σαν ανθρώπινο, είναι και απόλυτα φυσικό ; Θα μπορούσα ακόμη να καταλάβω πως η ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων που ολοκληρώνεται με την ένταξή μας στη ζώνη του ΕΥΡΩ, θα προωθήσει ένα μεγάλο μεταναστευτικό ρεύμα των ικανότερων και νεότερων Ελλήνων, που θα αναζητήσουν στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες το επίπεδο ζωής που θα τους στερεί η γενέτειρά τους. Θα μπορούσα τέλος να καταλάβω πως, αυτό ακριβώς το ρεύμα κινδυνεύει να είναι η πραγματική αιτία της υποβάθμισης των ελληνικών μας χαρακτηριστικών !

Με όλη τη συμπόνια προς τον κάθε δεινοπαθούντα και, ας μου επιτραπεί, πρώτα προς τον Ελληνα, μου είναι δύσκολο, δυστυχώς, να καταλάβω τα αντίθετα … Ομως, καταλαβαίνω απόλυτα πως τέτοια ανεξέλεγκτα μεταναστευτικά ρεύματα, είναι δυνατόν να γίνουν υποχείρια κάθε δύναμης που επιβουλεύεται, κρυφά ή φανερά, τον γεωγραφικό μας χώρο !

Μήπως, για να επωφεληθούμε και εμείς από τη μετανάστευση θα πρέπει, πρώτ’ απ’ όλα, ν’ αντικαταστήσουμε το «μεροδούλι μεροφάι» – που μας έχει φαει – και τις προβλέψεις της λεγόμενης «δημιουργικής λογιστικής» με μια άλλη, πιο σωστή πολιτική ; Αντί ν’ ανεχόμαστε, για παράδειγμα, τις αμφίβολες και ανεξέλεγκτες «ελληνοποιήσεις» έτσι, στο σωρό, για να σωθούμε, δήθεν, από το μαρασμό, μήπως θάπρεπε ν’ αρχίσουμε κάνοντας απόλυτα σαφή στον καθένα, ποια είναι τα δικαιώματα και ποιες οι υποχρεώσεις του ; Και, παράλληλα, αντί να φροντίζουν οι πολιτικοί μας για το «τι θα φαμε σήμερα», να δουλέψουν για να δημιουργήσουν την πλουτοπαραγωγική υποδομή του αύριο, μόνη εγγύηση για τη νεολαία μας, αλλά και την ίδια την ύπαρξη της ελληνικής Πολιτείας μας ;

——————————————————

[1] Υπάρχουν, βέβαια και οι νόμιμοι. Είναι αυτοί που μας έρχονται ως … τουρίστες. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, οι Αλβανοί «τουρίστες» που ήρθαν στη χώρα μας το 1994, ανέρχονταν σε 238 453 ενώ το 1999 οι «τουρίστες» από την ίδια χώρα, μας προέκυψαν … 673 061 ! Αυτό σημαίνει μια αύξηση των ετήσιων τουριστικών αφίξεων αλβανικής προέλευσης, μεγαλύτερη του 182 %, όταν το σύνολο των ετήσιων τουριστικών αφίξεων πλην Αλβανών αυξήθηκε, κατά την ίδια περίοδο, μόλις κατά 8,6 % !! Η συμβολή των αλβανών «τουριστών», ανάγει σε περίοπτη θέση την τουριστική κίνηση στη χώρα μας αφού, κατά την ίδια περίοδο, έκανε το 8,6 % να φαίνεται σαφώς μεγαλύτερο του 12 % και ανάδειξε την Αλβανία σαν την τέταρτη κατά σειρά σπουδαιότητας χώρα που … τροφοδοτεί τον τουρισμό μας ! Αυτά, για τους Αλβανούς που έρχονται στη χώρα μας με την κάλυψη κάποιας, αρχικής έστω, νομιμότητας. Οι παρά πάνω αριθμοί, δεν περιλαμβάνουν Αλβανούς, Πακιστανούς, Ινδούς, Αφγανούς και άλλες εθνότητες, που μας καταφθάνουν μέσα από τα μυστικά μονοπάτια των δουλεμπόρων, ένα επάγγελμα που πάει να ξαναγνωρίσει τις παλιές του δόξες, μαζί με την εμπορία των ναρκωτικών. (Πηγή : ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ΠΕ 2 ΝΟΕ 2000, Σ. 22)

[2] Παρά τις διαβεβαιώσεις των αρμοδίων για τη μείωσή του, το χρέος της κεντρικής μας κυβέρνησης θα ανέλθει, στο τέλος του 2000, στα 47,4 τρις έναντι των 44,01 τρις για το 1999, σύμφωνα με τον νέο κρατικό προϋπολογισμό. Η αύξησή του, θα είναι της τάξεως του 8 % μέσα σ’ ένα χρόνο ενώ, το ύψος του, θα ισοδυναμεί με τέσσερις φορές περίπου εκείνο του ετήσιου κρατικού μας προϋπολογισμού !! Βέβαια, η (προβλεπόμενη) σχέση του με το ΑΕΠ μειώνεται, πράγμα που σημαίνει πως οι Ελληνες θα γίνουν πλουσιότεροι αφού, λεει, θα μας βγει και πλεόνασμα. Επειδή, όμως, η αύξηση του πλούτου μας εναποτίθεται, εκτός της «δημιουργικής λογιστικής» και σε πολύ αμφίβολα σενάρια όπως, λ.χ. στην ανατροπή της πορείας των ισοτιμιών ευρώ – δολαρίου, την επιστροφή των τιμών πετρελαίου σε επίπεδα κάτω των $25 ανά βαρέλι κτλ, είναι σα να μας λένε πως θα γίνουμε πλουσιότεροι αν … κερδίσουμε το λαχείο, αφού δεν φαίνεται να προβλέπονται εναλλακτικά σενάρια στον δημοσιευμένο κρατικό μας προϋπολογισμό ! Οταν μάλιστα, το πραγματικό δημόσιο χρέος στο τέλος του 2001, φέρεται να προσεγγίζει τα 54 τρις και το ΑΕΠ τα 44 τρις ! Θα ανέβει δηλαδή, στο 120 % του ΑΕΠ, αντί του 98,9 % της «δημιουργικής λογιστικής» !

Advertisements

Αρέσει σε %d bloggers: