Διαθήκη

c00065.gif

Εκεί, μες στου πελάγου τη φουρτουνιασμένη αρμύρα,

Απ’ το βοριά που δέρνει τις Μαδάρες

Το σταμναγκάθι θρέφοντας στα ριζοβούνια,

…………….

Εκεί, μπροστά στο Δία τον προγονικό

Που κοίτεται στης Ιδης μου τη ράχη,

Τους άσπρους γλάρους σα θα δεις απ’ τη στεριά

………….

Εκεί, σα θάχεις κάψει το κορμί μου τ’ άψυχο,

Βάλε τη στάχτη σ’ ένα όμορφο αγγείο, Μινωικό

Την Κρήτη, απάνω του, ζωγραφισμένη νάχει

Κι άστη να γίνει ένα με τον άνεμο.

Σκύψε μετά στην κουπαστή, ρίξε τ’ αγγείο στης Γραμπούσας τ’ αφρισμένα κύματα,

…………….

Η ύστερη ανάσα μου, να σμίξει με την πρώτη.

Σ’ ευχαριστώ !

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: