Η αφρόεσσα

c00065.gif

bateau09.gifΔεν την ξέρετε ; Είναι μια ξέθωρη, πρασινωπή ψαρόβαρκα στα εφτά μ’ οχτώ μέτρα, που αράζει κάθε πρωί τα θαλασσοδαρμένα ξάρτια της σε μια προβλήτα, σ’ ένα από κείνα τα γραφικά λιμανάκια στα βόρεια της Αττικής γης. Την έβλεπα, όπως ήταν πλευρισμένη ξέμακρα από τ’ άλλα φρεσκοβαμμένα ψαροκάικα, που λαμποκοπούσαν παιχνιδιάρικα στη ζεστή λιακάδα πούρθε να μας μεθύσει, τόσο αναπάντεχα, ετούτο το Νοέμβρη. Κι όπως το κυματάκι του λιμανιού λίκνιζε ήσυχα το πολύπαθο σκαρί της, της χάιδευε απαλά τ’ όνομα στην πλώρη και τόκανε άλλοτε να χάνεται κι άλλοτε να ξεπηδά, περήφανο, στο κάτασπρο φόντο του, πάνω απ’ τον χαμηλό μόλο. Πάνω στην «Αφρόεσσα», ένας νέος άντρας και μια νέα γυναίκα, με τα χοντρά ρούχα τους απόλυτα ταιριασμένα με το πλεούμενό τους, φαίνονταν ξένοι για οτιδήποτε γίνονταν δυο μέτρα πιο μακριά. Ανάμεσα σε σωρούς μπλεγμένα καραβόσκοινα και δίχτυα, παραστέκονταν ο ένας τον άλλο στη σκληρή, ψαράδικη δουλειά τους.

Χτυπούσε παράταιρα αυτή η απόμερη βάρκα με τ’ ομηρικό της τ’ όνομα, πούκανε τόση αντίθεση με κείνα τ’ αγιωτικά των άλλων, που γέμιζαν τον υπόλοιπο μόλο. Μούκαναν εντύπωση και τα παράξενα τ’ αφεντικά της, καθώς περιδιάβαζα κι εγώ στην παραλία, σταματώντας τα βήματά μου μπροστά στο κάθε ψαροκάικο, για να λιγουρευτώ την μυρωδάτη τους ψαριά. Στην εποχή μας, δεν βλέπει κανείς συχνά μια νέα γυναίκα να ξεδιαλέγει ψαρικά πάνω σε ψαράδικο, να ξεμπερδεύει δίχτυα, να τα ετοιμάζει για το επόμενο καλάρισμα. Ετσι, πλησίασα πιο κοντά. Περιφέροντας δήθεν αδιάφορα το βλέμμα από τον ένα στην άλλη, τους παρατηρούσα προσεκτικά καθώς ετοιμάζονταν να σαλπάρουν. Καμιά σχέση ανάμεσα στα χοντρά, λερωμένα απ’ τη δουλειά τους, υγρά ακόμη, ψαράδικα ρούχα τους και τα πρόσωπα που κρύβονταν από κάτω. Αργασμένα απ’ τον ήλιο και την αρμύρα της θάλασσας, τους έδιναν μιαν όψη σχεδόν θεϊκή. Ο άντρας, ένας ψηλός, γεροδεμένος ομορφάντρας με τα σγουρά, κατάμαυρα και κοντά γένια του, με τ’ άταχτα μαλλιά του μαζεμένα σ’ έναν σφιχτοδεμένο κότσο, πηγαινόρχονταν ανάμεσα στα σκόρπια παλαμάρια πασχίζοντας να ξεκολλήσει τη βάρκα απ’ τη στεριά. Η γυναίκα, ξανθιά, πολύ όμορφη, με σμιλεμένο σώμα, με τα ρούχα βουτημένα ακόμη στους χυμούς της θάλασσας, λες κι είχε μόλις ξεπεταχτεί, αφρόεσσα γοργόνα, απ’ το βασίλειο των αδερφάδων της.

Κάθισα στο παγκάκι απέναντι. Ο ζεστός ήλιος, δεν άργησε να μου βαρύνει τα βλέφαρα. Ονειροπολώντας ανάμεσα στον ύπνο και την πραγματικότητα, έβλεπα ένα μεγάλο κάτασπρο όστρακο ν’ αναδύεται μέσ’ από τα γαλανά νερά, λουσμένο στις αχτίνες ενός λαμπρού ήλιου. Μεγάλα, ανάγλυφα, χρυσά γράμματα πάνω του, σχημάτιζαν τη λέξη ΑΦΡΟΕΣΣΑ. Ενας όρθιος, στεφανωμένος, γυμνός και μυώδης άντρας πάνω του, με γένια κοντά, με τα μαλλιά σφιχτοδεμένα κότσο πίσω απ’ το κεφάλι, κράδαινε μια τρίαινα με το δεξί. Με τ’ άλλο, κράταγε σφιχτά απ’ τη μέση μια ξανθιά, πανώρια γοργόνα, με μια λύρα ανάμεσα στα ντελικάτα χέρια της. Δίχτυα που χρύσιζαν στον ήλιο ήταν τυλιγμένα γύρω τους. Κάτασπροι θαλασσινοί αφροί τους έλουζαν, καθώς απομακρύνονταν απ’ την ακτή …

Το γαύγισμα του σκύλου πούρθε να με ξαναφέρει στην πραγματικότητα, μ’ έκαμε ν’ ανοίξω τα μάτια. Η «Αφρόεσσα», με τα ξέχωρα αφεντικά της, έβγαινε απ’ το λιμάνι. Την παρακολούθησα με το βλέμμα καθώς, λίγη ώρα αργότερα, έριχνε πάλι τα δίχτυα για μια άλλη ψαριά. Μια γλυκιά μουσική απ’ τη λύρα της γοργόνας, ηχούσε ακόμη στ’ αυτιά μου …

Στο καφενείο, μίλησα με τους θαμώνες για τον καπετάνιο της «Αφρόεσσας» και τη συντρόφισσα του. Α, μου λένε μερικοί, χαμένα κορμιά … Παίρνοντας τα πόδια μου μακριά, συλλογιζόμουν γιατί, άραγε, στην εποχή μας, πρέπει να υπάρχουν μόνο κάτι χαμένα κορμιά για να μας θυμίζουν την καταγωγή μας, να μας κάνουν να ονειρευόμαστε την αγάπη, τον έρωτα, την ανοχή, την αφοσίωση, τον κοινό μόχθο για μια κοινή μοίρα ..

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: